Inne reżimy

Katolicko-korporacyjna dyktatura Dollfussa i Schuschnigga: antyliberalna, antysocjalistyczna i przeciwna nazistowskiemu Anschlussowi.

Od reintegracji byłych nazistów przez VdU, FPÖ, Haidera, Burschenschaften i neonazistowskie podziemie po koalicje rządowe, Ibizę oraz zwycięstwo wyborcze partii Kickla.

Rewolucyjna Falanga wchłonięta przez wojskowo-klerykalną dyktaturę Franco; terror, represje i zmiana reżimu po 1945 roku.

Búnker, Fuerza Nueva, CEDADE, Falangi, przemoc transformacji, 23-F, neonazistowskie subkultury, Plataforma per Catalunya i wyborczy przełom Vox.

Korporacyjna, kolonialna i katolicka dyktatura Salazara — z faszystowskimi zapożyczeniami, ale bez pełnej partii-ruchu.

Kontrrewolucyjny terror ELP i MDLP, niepełne rozliczenie PIDE, neofaszystowskie sieci, PNR/Ergue-te oraz droga Chega od jednego mandatu do drugiej siły parlamentu.

Mistyczny, prawosławny i skrajnie antysemicki faszyzm legionowy, kult śmierci oraz udział w masowej przemocy.

Emigracyjny legionizm, narodowy komunizm, Vatra Românească, PRM, kult Antonescu, Noua Dreaptă, AUR, SOS, POT i wybory lat 2024–2025.

Rozróżnienie konserwatywnego autorytaryzmu Horthyego od faszystowskiego ruchu Ferenca Szálasiego i jego rządów terroru.

Od powojennej pamięci hungaryzmu przez MIÉP, neonazistowskie subkultury, Jobbik i Magyar Gárda po Mi Hazánk, autorytarną radykalizację rządów Fideszu oraz zwycięstwo TISZY w 2026 roku.

Ultranacjonalistyczny reżim satelicki odpowiedzialny za masowe zbrodnie na Serbach, Żydach, Romach i przeciwnikach.

Križari, ustaszowska emigracja, HOP, HNO, terroryzm HRB, przemoc UDBA, HSP i HOS, wojny pamięci oraz wejście Domovinski pokret do rządu.